Ao entrar na cova de Anboto, nos montes de Euskadi, pódeste atopar coa deusa Mari, unha fermosa muller que habita nela. Cómpre que sexas sincero se che pregunta, porque se lle mentes quitarache o que negues. Porén, se lle dis a verdade, concederache o que máis desexas.
O cadáver dunha muller aparece moi preto de Portomarín, Lugo. A inspectora Galdós e o seu compañeiro Martín Lasarte descobren que a súa identidade se correponde coa de Deva Varela, desaparecida en Arrasate, Guipúscoa, no solsticio de verán sete anos atrás. Agrándase o misterio ao saber que a súa irmá, Amalur, tamén desapareceu na mesma data, vinte e oito anos antes, no monte de Anboto.
A investigación policial levaralles de Galicia a Euskadi para descubrir que se agocha tras tantos anos de silencio. Que lle sucedeu a Amalur? È posible que aínda siga con vida? Cada vez hai máis interrogantes, máis a verdade está a piques de saberse e ninguén está preparado para ela. Ou si? si?
Para sacarlle o máximo partido á nosa visita ao Salón do Libro de Pontevedra 2025 imos a comentar o seguinte:
Ademais fora da Xornadas teremos un
Obradoiro Manga no centro!!!!
Considerada unha
das máis belas historias de amor da literatura, "El rumor del oleaje"
narra o nacemento e consumación do idilio entre dous adolescentes situados nun
mundo arcádico, primitivo e elemental: unha minúscula illa xaponesa na que sobrevive
unha comunidade de pescadores apartada da civilización e onde se percibe por
todas as partes o cheiro salobre do mar, a fragrancia das cordas de cáñamo, o
fume invisible das fogueiras e o rumor dunha ondada azul intensa que todo o
circunda. Guiado pola súa admiración cara ao modelo humano e a tradición
bucólica da Grecia clásica, que era capaz de establecer unha perfecta
coincidencia entre a vida humana e a misteriosa beleza da natureza,
Yukio Mishima
(1925-1970) constrúe unha novela inesquecible acerca dun dos temas perennes da
literatura.
Recensión en Unlibro al día.
Críticas en Babelio.
"Soñar o amor edénico de Mishima" Blogs El País
«Aquela mañá
esperteime chorando. Como sempre. Nin sequera sabía se estaba triste.»
Sakutarô e Aki
coñécense na escola dunha cidade provincial de Xapón. El é un adolescente enxeñoso
e sarcástico. Ela é intelixente, fermosa e popular. Pronto se converten en
amigos inseparables, ata que un día, Sakutarô ve a Aki con outros ollos, e a
amizade cómplice transfórmase nunha paixón arrebatadora. Ambos viven unha
historia capaz de trastornar os sentidos e borrar as fronteiras entre a vida e
a morte.
Un grito de amor desde el centro del mundo é a novela xaponesa máis lida de todos os tempos.
Inspirou unha versión cinematográfica, unha exitosa serie televisiva e mesmo
foi ilustrada como cómic manga.
Recensión en Eltemplo de las mil puertas.
Críticas en
Babelio
Esta obra nos inspirará para asistir ás XVIII Xornadas
Literarias do Concello de Neda este ano homenaxeando a Emilia Pardo Bazán.
Os contos de Emilia Pardo Bazán están todos ambientados
en Marineda de Cantabria, unha ficticia
capital de provincia que reflicte a realidade galega dos séculos XIX e
XX e imita á Coruña.
Nunha ocasión, Leopoldo Ás « Clarín» afirmou que Emilia
Pardo Bazán era «un dos españois que máis saben e mellor entenden o que ven,
pensan e senten. Tratar con ela é aprender moito». A crítica adoita estar de
acordo en afirmar que onde mellor recóllese a súa habilidade como escritora é,
precisamente, nos seus contos —valentes, modernos, de impecable factura—. Ler
estas pezas supón unha grata sorpresa. Emilia Pardo Bazán é sen dúbida una das autoras máis fecundas que produciu a literatura de todos os tempos. Notables
polo seu número, os contos de Emilia Pardo Bazán, o son tamén pola diversidade
dos seus temas e motivos
Escolla dos contos pola Biblioteca Virtual Cervantes.
Copia dixital en Galiciana.
Recensión en Un lector indiscreto
Cando o novo sacerdote don Julián preséntase na facenda dos
Pazos de Ulloa, na Galicia rural, para exercer de administrador, o mundo co que
se acha está lonxe de calquera grandeza e, en canto aos mecanismos e paixóns
que nel rexen, próximo a un primitivismo medieval. O atraso e a decadencia, as
ambicións e o illamento, o instinto fronte á sociedade, a inanidad da nobreza
fronte á férrea determinación do aldeán son os eixos ao redor dos cales vira a
acción dunha novela que provocou un gran escándalo á súa publicación, en 1886,
debido á súa adscrición ao naturalismo, a crueza das situacións que narra e as
súas descricións.
Emilia Pardo Bazán reivindicou un "naturalismo"
autóctono, de carácter enxebre e propio da literatura española. "Os Pazos
de Ulloa" é unha mostra desta convicción e a súa obra máis destacada. Como
outras novelas europeas do cambio de século, é a saga dunha clase social en
decadencia: a aristocracia rural galega. Dramáticas escenas entre personaxes
trazados con forza, descricións intensas dunha estrutura política corrupta,
alternan coas evocacións do campo. Novela rexional, pero non rexionalista, non
se limita nas súas implicacións a unha rexión elixida pola súa pintoresquismo,
senón que se inspira nesa ambientación para facernos unha declaración universal
da época.
- A mente dun home é capaz de todo, porque todo está nela, o pasado e o futuro.
- Crin que era unha aventura e en realidade era a vida.
- Vivimos como soñamos, sólos.
- A crenza nalgún tipo de maldade sobrenatural non é necesaria.
