![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyi01-dQFNNTZwiosAYkT682KVh0t7shhGPEo9O-hiJvI79UruZww6E-WqBka6nA3yBpy4y_aAtaVXkNX0Nwhq8F3jqwwQb0b0mNn5aXFb9HlEe-wl9sgt8fouiLAqlpaueQ3AR7gfETdg/s400/asbolboreta.jpg)
Na “Luzada”, a cafetaría de Patricia, conflúen cada mañá os camiños que transitan os personaxes de Ás de bolboreta, a novela de Rosa Aneiros gañadora do Premio Fundación Caixa Galicia de literatura xuvenil 2009.
O de Manuel, un neno de orixe africana, a quen lle morreu a súa nai adoptiva, que comparte varias horas do día co seu avó. O de Lola e Eusebio, un matrimonio de persoas maiores que viven soas e deben enfrontar as difíciles decisións que esixen a vellez e a aparición da enfermidade. O de Iqbal, un mozo de pais paquistanís que decidiu marchar de Londres tras os atentados terroristas no metro de 2005. O de Aysel, unha kurda que manifesta a impotencia que sente pola indiferenza con que a comunidade internacional acolle a represión exercida contra o seu pobo por parte do goberno turco. O dos alpinistas do monte Gurugú, dous mozos nixerianos que tentan atravesar o valado da fronteira de Melilla para poder reunirse coa súa tía, que agarda todos os días no bar unha chamada que confirme a chegada dos seus sobriños a Galicia. E tamén o de Paco e Adolfo, dous homes covardes que non aprenderon a considerar as súas mulleres como compañeiras de viaxe, e o da señora Filomena, e o de Ana, e o de Fiño…
Reseña de Rosa Aneiros en Xerais
1 comentario:
El libro esta muy bien el único problema es que al principio es muy lioso pero al final se va aclarando
Publicar un comentario