O Club de lectura Pantasmas de Papel do IES Fernando Esquío é o lugar onde queremos comentar, suxerir, alentar e compartir os libros que nos gustan....Animádevos e deixade os vosos comentarios "en cualquier lengua!"

30 de xuño de 2013

Porque nas vacacións tamén lemos: El paraíso de las damas


Unha moza orfa, Denise, chega a París con intención de buscar traballo. Recorre a un tío seu que ten unha lenzaría. Non obstante, a tenda de tecidos, como todos os pequenos comerciantes, está a empezar a resentirse debido ás innovacións que trouxeron os grandes almacéns. Denise vese obrigada a entrar a traballar como dependenta nunhas galerías, cuxo propietario, Octave Mouret, se namora dela. O nacemento dunha nova era comercial e o amor entre clases sociais nun gran clásico do mestre Zola que ademais non está tan alonxado da actualidade.
El paraíso de las damas é unha obra que forma parte da serie Les Rougon-Macquart, composta por vinte novelas. Esta é a número once, pero pode lerse de xeito independente, xa que é unha historia completa e conclusiva. Publicouse por primeira vez en 1883. Coa maestría do autor detállase con frecuencia, entre outras cousas, a mercadoría da tenda, e así temos unha asoballante exhibición de sedas, muselinas, encaixes, pasamanería, luvas, calcetería, tartáns, perfumes... ademais disto, reflíctese a introdución de técnicas de mercadotecnia que a día de hoxe nos parecen completamente normais, como as rebaixas, as devolucións de compras, as comisións dos empregados, o escaparatismo ou a publicidade.
Todas as tramas e subtramas formuladas na obra resultan igualmente interesantes e as descricións que mencionaba antes non fan máis que enriquecela.


Se nos trasladamos ao París real do século XIX, Aristide Boucicaut adquiriu unha pequena tiendecita a beiras do Sena á que chamou Le Bon Marché. En 1852 xa era un comercio algo máis grande do normal. Contaba entón con doce empregados e continuou crecendo ata converterse nun dos negocios máis grandes do mundo. Neste lugar baseouse Zola para describir El Paraíso de las Damas que nos presenta na súa novela. A día de hoxe, o edificio segue en pé e moi ben conservado.

Recensión no blog ¿Qué libros leería Jane Austen?

28 de maio de 2013

Os escarabellos voan á tardiña



A historia comeza cando lle regalan a Xonás Berglund un magnetófono polo seu aniversario. Logo, xunto á súa irmá maior Annika e cun amigo común, David Stenfäldt, veranse envolvidos por misterios e aventuras tras aceptaren coidar durante o verán as flores da Casa de Selander, unha casa deshabitada que deciden explorar e na que atopan unhas cartas dirixidas por Andreas e a súa irmá Magdalena a Emilie no século XVIII. Xonás, Annika e David sentiranse fascinados por un aspecto daquela historia e emprenden unha investigación que os envolverá en aventuras insólitas que incluso chegarán a mobilizar ao país e a institucións estranxeiras.


María Gripe y la literatura de emociones
Recensión en S.O.L.
Guía didáctica de edu365.com



20 de maio de 2013

Os fillos do mar

Simón Varela é un mediocre arquitecto residente en Vigo. Un día recibe unha chamada dunha señora da alta sociedade viguesa, Isabel Llobet, para que lle faga unha reforma nunha fonte da súa propiedade, nun pazo de Canido. Aos poucos días de comezar a reforma, Simón atopa un cofre pechado. Simultaneamente, a señora, xa maior, morre en estrañas circunstancias. A partir de aquí, o arquitecto vese involucrado nunha intrigante trama na que tamén parece estar envolta a familia da muller morta. Novela de aventuras, novela de intriga, escrita con ton humorístico, a acción de Os fillos do mar condúcenos detalladamente a través do Vigo de hoxe, cidade que en boa medida protagoniza tamén a novela. Ao tempo, a trama cóbrese cun atractivo pano histórico que nos conduce ata 1702, na Batalla de Rande, aínda que deixa tamén os seus elos na Guerra Civil española e nos tempos do nazismo alemán. Os fillos do mar é unha novela trepidante, que viaxa constantemente no tempo para atopar as claves dun presente que o protagonista precisa desvelar.
Un Vigo de novela en O Faro de Vigo.
Recensións na axencia literaria MB.




“Una de las mejores novelas gallegas que he leído en lo que va de año. (…) Novela que atrapa al lector desde la primera poética página hasta la última. (…) Escrita desde el humor fino, desde la inteligente ironía, lleva una película dentro, con personajes que bien podrían dictar una lección teórica de diálogo. Un tesoro de novela.” Culturas, La voz de Galicia, Xose Carlos Caneiro

“Os fillos do mar ha puesto patas arriba el mercado editorial gallego, al tiempo que confirma la escritura de este joven autor como una de las sorpresas de nuestras letras.” Revista, Diario de Pontevedra, Ramón Rozas

“No quiero dejar de recomendar Os fillos do mar (Xerais), desde la seguridad de que dejará un buen sabor de boca a quien se acerque a una novela que sabe combinar calidad literaria con un peculiar thriller en el que sutura, sin que se adviertan las costuras, elementos provenientes de otros géneros –el histórico o el de la novela negra, entre otros- que nos conducen al célebre tesoro de los galeones de Rande, pasando por la presencia de los nazis en Vigo o por las huellas de la Guerra Civil hasta aparecer alguna conexión con el mundo del narcotráfico. Un éxito tal de lectores y crítica que en pocos meses ya se ha reeditado cuatro veces”. Ramon Nicolas, Qué Leer

“Novela negra, de aventuras, una buena base de intriga bien montada, entretenida, amena, que mueve a la sonrisa mientras lees. Una buena historia, unos buenos personajes y un desarrollo interesante. No creo que se pueda pedir nada más.”Juan Romero, Lerever

13 de maio de 2013

La noche más oscura

A Valeria este año le esperan unas vacaciones muy especiales, o al menos eso es lo que dice su madre, una auténtica especialista en buscar lugares originales para desconectar de la rutina. Un lugar solitario y peculiar en el norte de Noruega será el elegido, y allí el presente se mezclará con el pasado en los sueños de Valeria.

Una historia ocurrida durante la ocupación nazi en el país, un faro en medio del mar y los ojos de Valeria, como nexo. Y así, lo que en un principio parecía que sería un verano aburrido, se convierte en un verano inolvidable.

Premio Anaya de Literatura Infantil y Juvenil 2011
Reseña y crítica en El templo de las mil puertas.
Ficha de lectura.
Prezi de un alumno de 1º BAC

Empezar a leer.